برگزاری اولین نشست «ادبیات صلح» از سوی وزارت دولت در امور صلح
اولین نشست از سلسلهنشستهای ادبیات صلح از سوی وزارت دولت در امور صلح با حضور مقامات این وزارت و شماری از شعرا و ادبا برگزار شد.
در ابتدا عبدالله خنجانی، معین هماهنگی، پالیسی و استراتیژی وزارت دولت در امور صلح، هدف از برگزاری نشستهای ادبیات صلح را توضیح داد. وی گفت که وزارت دولت در امور صلح تلاش دارد از طریق این برنامهها، مالکیت مردم را نسبت به صلح تقویت کند و آنها را در پروسه صلح ذیدخل سازد.
آقای خنجانی با اشاره به تأثیرات شعر و ادب در اذهان مردم گفت که پس از آموزههای دینی، شعر و ادب تأثیر فراوانی در اذهان عامه داشته که شاعران در این قسمت نقش برجسته دارند. وی یک بخش از خشونت را به ادبیات گفتاری نسبت داد و گفت ما باید به دنبال راه حلی باشیم که چگونه میتوانیم ادبیاتی را خلق کنیم که در مسأله صلح تأثیرگذار باشد.
داکتر عالمه، معین امور حقوق بشر و جامعه مدنی وزارت دولت در امور صلح، در سخنانی گفت که عرصه حل منازعه نباید تنها به گفتگوهای سیاسی خلاصه شود؛ بلکه به اولویتهایی دیگر مانند تغذیه معنوی نیز باید توجه صورت گیرد.
وی خاطرنشان ساخت که متأسفانه در رسانههای کشور آنچه مورد توجه قرار گرفته، جنگ و منازعه است و باید تلاش صورت گیرد که تولیدات فکری درباره صلح به وجود آمده و ما بتوانیم صلح را از طریق شعر و ادبیات ترویج کنیم.
داکتر عالمه تأکید کرد که بخش پالیسی وزارت دولت در امور صلح در این باره شروع به کار کرده و از استادان پوهنتونها، شعرا و ادیبان خواست که در این زمینه همکار باشند تا رسالت خویش را در کنار هم به پیش ببریم.
در ادامه این نشست، لعلپاچا آزمون جایگاه صلح در ادبیات پشتو، قنبرعلی تابش جایگاه صلح در ادبیات فارسی معاصر و محمد عالم کوهکن جایگاه صلح در سرودههای اوزبیکی را بررسی کردند. این سخنرانان خاطرنشان نمودند که جلوههای صلح در ادبیات این سه زبان زنده کشور، نهتنها تازگی ندارد، بلکه نیازی نیست تا در ادبیات به دنبال موضوعات صلح باشیم؛ چراکه ادبیات خودش صلح است و اگر نویسندگان به موضوعات جنگ نیز میپردازند، دغدغه آنان صلح میباشد.
آنها تأکید کردند شاعران و ادبا وظیفه خود میدانند که قهرمانیها، جانفشانیها و جلوههای انسانی اتفاقات را دنبال کنند.
به گفته این سخنرانان، به هر پیمانه که بتوانیم شعر و ادب و دیگر هنرها را ترویج کنیم، به همان اندازه صلح ترویج میشود. آنها بر صلح پایدار که در آن عدالت ساختاری و قانون انسانی موجود بوده و جامعه به دور از خشونتهای آموزشی، فرهنگی و فکری باشد، تأکید کردند.
احمدضیا رفعت، چالشهای ادبیات صلح در افغانستان را به بررسی گرفت. وی گفت یکی از این چالشها تفکر اجتماعی است که در درون خود، تفکر افراطی را پرورانده و این تفکر در تقابل با فرهنگ و ادب قرار دارد.
خانم سرو رسا رفیعزاده نیز به نقش ادبیات عرفانی در همزیستی مسالمتآمیز پرداخت و گفت که عرفا در اسلام، نگاه باز و کثرتگرایانه دارند و از سویی آنها به صلح درونی توجه بیشتر دارند که این دو سبب شده ادبیات عرفانی تأکید زیادی بر خودسازی و دوری از جنگ و منازعه داشته باشد.
نقش ادبیات تفریحی در آگاهی عامه موضوع بحث نجیبالله منلی بود. وی بر نقش رسانهها در این زمینه تأکید ویژه نمود و گفت متأسفانه رسانهها بیشتر از هر چیزی به اخبار جنگ و خشونت میپردازند؛ در حالی که نیاز است آنها متناسب با ضروریات جامعه، برنامههای خود را تنظیم کرده و نقش آموزندگی خویش را نیز ایفا نمایند.
در اولین نشست برنامه ادبیات صلح، شماری از شاعران کشور از جمله خالده تحسین، مجیب مهرداد، فروزان کریمی، صدیقه افضلی، سید جیلانی جلان، شایان فریور، سید بهادر واصفی و سید ظاهر موسوی به خوانش شعر پرداختند.
لازم به ذکر است که در ادامه سلسلهنشستهای ادبی، برنامههای فرهنگی و هنری دیگری نیز از سوی وزارت دولت در امور صلح برگزار خواهد شد.
